Hayata yorgun gözlerle bakıyorum
Dibi olayan bir kuyuya bakar gibi
Bahçemde ayrık otları bitiyor
Ben birini kopartırken
Onlar iki tane yeşeriyor
Göz yaşlarımla çiçekleri suladım
Belki beni anlatırlar diye
Bana gülümseyerek bakıyorlar
Benimle alay edercesine
Şimdi kendi içimde
Solgun bir mevsim yaşıyorum
Güneş bile eskisi gibi doğmuyor ARTIK
03.09.2007